De Ganges en zijn rituelen

Vanochtend weer lekker vroeg opgestaan zodat we om kwart over vijf met de fiets riksja naar de Ganges kunnen gaan. Onze gids voor vandaag staat al klaar. Ik zit samen met Gaby, onze reisleidster, en eigenlijk is dat te krap, maar ja. Het is nog niet zo warm, maar vandaag werd het uiteindelijk 43 graden Celsius!

Bij de Ganges aangekomen gaan we de trappen af tot aan het water om in een roeiboot te kunnen plaatsnemen. Een enkel boot is gemotoriseerd en dat is behoorlijk storend. We krijgen een mini mandje met bloemen en een “kaarsje” van een lief meisje zodat we straks een wens kunnen doen. 

De Ganges is heilig en ondanks alle onreine zaken die erin geloosd worden wordt noemend er ziek van als men erin gaat zwemmen. Ergens halverwege onze vaartocht zien we bijvoorbeeld een dode koe in het water liggen. Maar ook alle as van de lijkverbrandingen gaat erin. En sommige mensen mogen niet gecremeerd worden, bijvoorbeeld als je een kind bent, en dan word je met een steen verzwaard en ga je naar de bodem van de Ganges. We zien ook een schedel van een mens in het water drijven.

Het is bijzonder fascinerend om te zien dat er op 1 plek naast elkaar een trouwerij plaatsvind en het voorbereiden van de oudste zoon van een overledene op de crematie. Die oudste zoon wordt hiertoe kaalgeschoren.

Ook de was, lakens van hotels en persoonlijke kleding worden gewassen in de rivier en daarna te drogen gelegd. 

Als de bruid en bruidegom getrouwd zijn moeten ze, voordat ze met elkaar mogen/kunnen slapen ook eerst een bad in de Ganges nemen. (Misschien is het ook wel alleen de bruid) Daar is dan natuurlijk een priester bij.

Van enige afstand zien we de crematieplekken, de zogenaamde “burning Ghats, waarvan uit een enkele nog rook opkringelt. Later zullen we te voet nog dichter bij deze burning ghats gaan kijken en de ceremonies zien.

We varen naar een plek waar we weer aan land kunnen gaan om te gaan ontbijten. We moeten heel veel trappen op maar vanaf het dakterras waar we dan komen heb je een mooi wijds uitzicht over de Ganges! 

Na het ontbijt gaan we daar de kleine straatjes die amper drie vier meter breed zijn lopen en onze gids wijst ons op alle interessante dingen.

We gaan door straatjes waar de onaanraakbare vertoeven. Erg vreemd, de gids vertelde dat je de onaanraakbare gewoon kunt negeren. We zijn heilige mensen, oranje gekleed. En we komen heel veel kleine tempeltjes tegen waar de huizen Soms helemaal omheen gebouwd zijn. Gelukkig zijn de meeste winkeltjes nog dicht, want anders zou er geen doorkomen aan geweest zijn. Onderweg komen we ook een flinke stoet pelgrimgangers tegen die op blote voeten onderweg zijn naar de “gouden moskee”. 

Ergens bij een klein winkeltje vraag ik uitleg over wat er verkocht wordt. Dingetjes en groene blaadjes. Het blijkt vooral voor een frisse mond te zijn. Nou dat wil ik wel eens proberen. De man neemt een stukje blad smeert er twee vreemde substantie op en vult het met allerlei kleurige gesuikerde anijszaadjes (die je hier ook na het eten kunt nemen om je mond op te frissen) en dan vouwt hij het blad er omheen tot een (gevuld) driehoekje. Ik steek het in mijn mond en kauw: en het blijkt gewoon lekker te zijn. Je schijnt er ook high van te kunnen worden, maar daar heb ik niets van gemerkt.

We gaan weer richting Ganges om de ceremonies van dichter bij te aanschouwen. We komen bij de burning Ghat waar een kleurig ingepakt lichaam op een berg hout ligt, op een soort draagbaar. De oudste zoon is goed herkenbaar met zijn kale hoofd en witte kleding. Eer haalt hij bij de priester het heilige vuur, dat eeuwig brandend wordt gehouden. Een gloeiend kooltje wordt op het uiteinde van een bos stro gelegd en daarmee loopt de zoon met de andere familieleden, dat zijn trouwens alleen mannen, want vrouwen zijn te emotioneel(!), naar het lichaam. Hij loopt er eerst vijf keer omheen, de vijf ( de vijf elementen) en dan steekt hij het hout aan. Er worden kruiden en sandelolie (?) op het lichaam gestrooid voor de geur. Een onaanraakbare houdt het vuur brandend. Na enige tijd barst de schedel open (dat hebben we niet gezien hoor) en kan de ziel het lichaam verlaten. Voordat het lichaam op het hout wordt gelegd moet het de laatste reiniging krijgen door het onder te dompelen in de rivier. De zoon schept vervolgens vijf keer water in de mond van de overledene. 

Het is overigens lopende band werk: het volgende lichaam ligt al te wachten en er komt ook al een nieuw lichaam aan.

Het lijkt creapy, maar dat is het echt niet. Ik vind het een bijzondere en indrukwekkende vertoning. Het is (natuurlijk) op die plekken niet toegestaan om foto’s te maken.

We lopen de straatjes weer in en komen een bruidspaar tegen. De man voorop, mooi aangekleed en achter hem zijn vrouw die ook mooi aangekleed is maar bij haar is het gezicht ook bedekt.

Rond twaalf uur terug in het hotel om te relaxen tot vijf uur dan gaan we nog eens de Ganges op in de schemering.