Terug naar Nederland.

Eerlijk is eerlijk, we hebben het er allebei een beetje moeilijk mee om afscheid te moeten nemen. We hebben samen zo'n ongelooflijk leuke tijd gehad en zoveel samen meegemaakt. Dat maakt het moeilijk. Maar het bewijst ook dat we genoten hebben.
Koffer gevuld, tot de rand, winterjas en labjas van Laura mee terug. Dan nog één keer naar onze favorite winkel, de Mexicaanse om wat laatste boodschapjes te doen, nog één wandelingetje langs UT SouthWestern en dan de auto wegbrengen en naar het vliegveld. Bij de Mexicaanse winkel hebben we nog een keer die lekkere koek/taartjes gekocht en die smikkelen we op nadat ik ingecheckt heb en mijn bagage weggebracht heb.
En dan huilen we samen nog even, knuffelen en weg ben ik. Laura blijft nog heel lang in de buurt om zolang mogelijk te kunnen zwaaien. En nu zit ik hier te wachten bij de gate. En hier gebeurt iets heel aparts. Een jonge vrouw gaat staan en trekt luid pratend iedereens aandacht. Ze maakt reclame voor een of ander produkt waar je beter door kan slapen en dat helpt tegen de jetlag. Daarna gaat ze bij mensen langs om ze dit product aan te smeren. Heel apart allemaal!

Dus: 3151 miles (5071km) Texas later zit ik hier nu op het vliegveld.