Captain Ron en zijn "gator"

Zondag 24 april worden we wakker in onze hotelkamer in Marshall. Even ontbijten en nog een stukje schrijven, Laura werkt aan haar poster die ze dinsdag gaat presenteren en rond elf uur vertrekken we opnieuw naar Caddo lake, want we willen toch echt een alligator zien. Als we arriveren blijkt dat we mee kunnen met de rondvaart van 12 uur, dat is mooi. Het is nog even wat gedoe om iedereen op de juiste plek aan boord te krijgen, want de boot hangt een beetje scheef doordat er een paar personen met aanzienlijk overgewicht aan boord zijn. Gisteren bij de rodeo waren er twee dames met campingstoeltjes, maar die waren zo dik dat ze alleen min of meer liggend in die stoeltjes pasten. Het is echt enorm opvallend dat er zoveel mensen zijn met enorm overgewicht.
Als we gaan varen gaat captain Ron, een gepensioneerde zeeman, ons alles vertellen over het meer. Hij maakt ook tientallen "grappen" en vertelt verhalen. Wat we te zien krijgen is sprookjesachtig mooi. Als we de rivier af zijn en tussen de Bald Cypressen varen weet je niet wat je ziet. Onderweg zien we drie keer een slang zwemmen, maar geen alligator te bekennen.

Weer terug bij ons vertrekpunt neemt de captain hartelijk afscheid van iedereen, mij noemt hij sweetheart, en wij gaan richting auto. Als we daar nog even staan om ons voor te bereiden op onze volgende trip komt captain Ron naar ons toe en vraagt hoelang wij nog blijven, want hij wil ons graag meenemen naar zijn huis, 4 minuten rijden, omdat hij ons toch graag een gator wil laten zien en heel toevallig heeft hij er één als huisdier in zijn achtertuin! Nou, dat willen wij wel! En dus stappen wij bij hem in zijn mega grote auto, hoewel mijn moeder me altijd verboden heeft om met vreemde mannen mee te gaan!
Ron heeft niet veel tijd, om twee uur is de volgende rondvaart. Zijn huis is omringd door een mini-rails en voor het huis staat een mini-treintje. Het bord voor zijn huis vertelt ons dat Ron voorheen een "gator-park" runde. In de tuin blijkt dat de alligator niet ligt waar zij normaal gesproken ligt. We lopen rond het meertje en al gauw zien we iets dat verdomd veel op een alligator lijkt. En als Ron hem, of was nou haar(?), gaat roepen komt er beweging in het grote lijf! Echt heel bizar: een alligator als huisdier in je achtertuin! We hebben ook nog even tijd om de tuin van de captain te bekijken en dan blijkt dat hij zijn eigen groenten verbouwt, maar vooral ook dat hij heel veel kruiden laat groeien. Wij mogen telkens ruiken en proeven.

Captain Ron brengt ons weer veilig, (had mijn moeder nou toch geen gelijk dan?) terug naar onze auto. We nemen afscheid en krijgen zijn visitekaartje want hij krijgt graag eens een mailtje van ons! 

Op onze terugtocht naar Dallas gaan we eerst nog een heerlijke salade eten in Jefferson. Een gitarist begeleidt ons maal met een paar vrolijke liedjes en op het terras is iemand bezig om Crawfish te bereiden. Uiteindelijk zijn we rond 7 uur pm weer in Dallas terug.