Aguas Calientes

Dan is de dag aangebroken dat we naar Aguas Calientes gaan, de plek van waaruit we dinsdag naar Machu Picchu zullen gaan. In Aguas Calientes zullen we de reisgenoten van de Larestrail ook weer treffen. We rijden per bus naar Ollantaytambo, een klein stadje met een prachtige uitgestrekte ruïne van een Inca stadje. Ik klim naar boven, neem mijn grote camera met groothoeklens mee en geniet. Na een uur of twee gelopente hebben daal ik weer af naar het stadje en zwerf, na wat gegeten en gedronken te hebben nog een poosje rond door de pittoreske smalle straatjes. Dan is het tijd om met onze spullen, nog steeds alleen een dagrugzakje met spullen voor vier dagen, naar het station te lopen om de trein naar Aguas Calientes te nemen. Onderweg naar het station treffen we de mensen van de Larestrail en kunnen we meerijden in hun busje. De trein is een hele belevenis en  kaartjes zijn best prijzig. Het is een aardige chaos op het station, wij moeten in wagon B, maar de wagons zijn niet logisch genummerd. Bij de wagon aangekomen staan er twee controleurs, 1 controleert het kaartje en paspoort, de ander checkt of je op de lijst van passagiers voorkomt. In de trein heb je een eigen stoel. Ik zit apart van de groep en heb anderhalf uur om van het uitzicht te genieten. In het dak van de trein zitten grote ramen, zodat jede machtige toppen van de Andes goed kunt zien. De trein rijdt langzaam door een bijzonder smalle kloof. Onderweg verandert de begroeiing, omdat we in een enigzins tropisch klimaat terecht zijn gekomen. Er groeien bananen en bromelia's. Aguas Calientes is een soort Valkenburg: alleen maar toeristen die voor één dag en één nacht er zijn om even naar de Machu Picchu te gaan. Alleen toeristenwinkeltjes, hotels en restaurantjes. En het spoor loopt door de straat waar ons hotel aan ligt. Het is er bedrijvig en iedereen loopt op en over het spoor.

Dina en ik zwerven er wat rond en gaan wat drinken op een terras samen met Maurice. 's Avonds eten we heerlijk in een restaurant van een Franse meneer die met een Peruaanse getrouwd is. Het eethuisje is erg gezellig, de muren zijn volledig bedekt met honderden of misschien we duizenden visitekaartjes.

We gaan op tijd naar bed, want morgen is het ontbijt om 4.20 uur!