Dag trekking naar het Sachavacayocmeer en een Anaconda?!

Om half zeven een heerlijk ontbijt! Oooooh wat ga ik het lekkere eten hier in Peru missen!!!  We vertrekken rond tien over zeven voor een dagtocht naar het grote meer, ongeveer zeven kilometer vanaf de lodge. We zijn voorzien van water en een lunch voor ons klaargemaakt door de mensen in de keuken van de lodge. Rodan vertelt ons weer allerlei wetenswaardigheden, zoals dat er vele planten zijn waarmee de locale bevolking hun stoffen verven. Als voorbeeld geeft hij Juliette een paar balderen die ze fijn moet wrijven in haar hand. Langzaam kleeurt de smurrie in haar hand rood en naarmate de tijd vordert wordt het steed roder. Rodan kleurt hiermee het gezicht van Evelien, mij en van Juliette. Van je gezicht was je het zo weer af, maar uit je kleren krijg je het niet. We komen een aantal bomentegen die we gisteren ook hebben gezien: een boom met een soort spijkers op zijn bast (handig), de Snaketree, een boom die twee keer per jaar zijn bast vernieuwt om te voorkomen dat een soort teken hem ziek maken, en een boom die heel hol klinkt als je er op tikt. Veel bomen hebben hier steunwortels, want ze groeien hard en zijn vaak hol, dus ze kunnen wel wat steun gebruiken. En vandaag zien we de Walking tree, een boom die "echt"  loopt. Hij groeit naar het licht en telkens groeit er een nieuwe steunwortel, waardoor de boom zich a.h.w. naar het licht verplaatst. 

Nou was de Bananaspider al een beetje griezelig, maar de Chickenspider is ook een engerd. Hij kan wel 40 cm groot worden. Rolan weet een holletje waar zo'n spin met haar kinderen woont. Hij steekt er een lang dun stokje in en ja hoor, daar komt de spin (een baby) naar buiten! Even later lukt het ook om een andere (de moeder?) naar buiten te krijgen. Groot, griezelig, maar niet echt gevaarlijk voor ons. De gids vindt voor ons ook nog een Bullet ant (kogelmier) waar je maar beter niet door gebeten kan worden. Ook zien we nog Leafcutter ants. Na een wandeling van ongeveer drie en een half uur, hoewel het slechts zeven kilometer is, komen we aan bij het meer. Er is een soort huisje, waar schoolklassen soms overnachten. Rodan peddelt ons over het snikhete meer op zoek naar dieren. We zien een vogel die de oudste levende oorspronkelijke vogel is. Naam???

Verder zijn we op zoek naar de Anaconda, die moet hier zijn bij het meer! Rodan weet de plekjes en hij vindt er één. We mogen om de beurt op de punt van de boot komen om hem te zien. Hmmmmm, moeilijk te zien, maar uiteindelijk is het mogelijk om in ieder geval zijn kop te zien. Het stikt hier van de vlinders, ze zijn zelfs licht irritant met dat stomme gefladder van ze !

We treffen ook nog een baby black cayman, super goed gecamoufleerd.

We peddelen terug, zien nog een groepje brulapen in de boom zitten, eten onze lunch, weer een lekker gevuld bananenblad en lopen weer terug naar de lodge. Kwart voor drie zijn we terug. De hele tocht was super warm en vochtig, op de achtergrond rommelde er wat onweer. We verlangden naar een koude douche en eindelijk was dat moment er dan! Heerlijk.