Machu Picchu, echt een wereldwonder?

De nacht is kort. Nadat we heerlijk gegeten hadden ben ik op tijd in bed gegaan, rond half tien. Er reden nog een paar treinen: dwars door mijn kamer! De laatste trein kwam toen ik net in slaap gesukkeld was. Op het moment dat ik dacht dat het geluid op zijn hardst was ging het nog een beetje harder. Gelukkig wist ik waar ik was, anders was het echt doodeng geweest. Na de laatste trein slaap ik een beetje onrustig en ben ruim voor de wekker wakker. Om 4 uur zit ik klaar in de lobby en als Dina er een minuut later ook aankomt gaan we ontbijten. Het blijkt vannacht geregend te hebben en het drupt nog steeds een beetje. Tegen vijf uur lopen we richting de rij voor de bussen. Het blijkt een eindeloze rij te zijn, we lopen omhoog een minuut of acht en bereiken dan het einde van de rij. We wachten, en wachten en wachten. Er worden poncho's en etenswaar langs de rij verkocht. Vanaf half zes gaan de eerste bussen rijden, om zes uur gaat MP open. Kwart voor zes begint er een beetje beweging in de rij te komen. Uiteindelijk zitten we om zeven uur, na twee uur in de rij dus, in de bus naar boven. De rit duurt twintig minuten, en het is geweldig om te zien hoe de gigantische bergen rondom ons oprijzen, door de nevels. Boven aangekomen blijkt er nog veel nevel te hangen. Ik ga met de Larestrailgroep mee met een gids, gezellig met de andere alleenreizenden min Hans, die vandaag via de zonnepoort via de Incatrail MP zal bereiken. Als we op het punt staan waar de bekende foto's worden genomen zijn we een beetje teleurgesteld omdat we door de nevel eigenlijk nauwelijks iets zien. De zon doet haar best en af en toe krijgen we een glimp van de ruïnes te zien! Fantastisch! En uiteindelijk blijft er bijna geen nevel meer over en hebben we een geweldig mooi uitzicht! Dat was echt een mysterieus schouwspel zoals de Machu Picchu langzaam tevoorschijn kwam vanuit de nevelen!

Onze gids leidt ons rond en vertelt een heleboel. We treffen op onze weg twee mensen die staan over te geven, waarschijnlijk hoogteziekte. Het is echt een gigantische klus geweest om deze stad te bouwen. Er lopen her en der lama's rond, dat maakt het helemaal compleet. Rond twaalf uur gaan we met de bus weer naar beneden, eten wat, hangen nog wat rond, en gaan dan met de trein naar Ollantaytambo om daar in de bus te stappen die ons weer naar Cusco brengt. We zijn ongeveer vier uur onderweg. Nu heb ik twee vrije dagen in Cusco en dan ...... richting het Amazonegebied!!