Bluff Dale? Bluff Dale!

Na vier dagen met Laura rondgereisd te hebben was dinsdag een rustdag. Woensdag ga ik weer op pad, dit keer naar Bluff Dale een plaatsje ten Westen van Dallas. Voordat ik op mijn bestemming aankom stop ik hier en daar om een beetje rond te kijken. De eerste plek is Stephenville. Niet veel bijzonders te zien in dit stadje. Laura heeft een lekkere salade gemaakt met kikkererwten en tonijn als lunch. Op een bankje in de schaduw smaakt het me uitstekend! Dankjewel Laura!

Dan kom ik in Hico en dat is echt een grappig stadje. Een beetje wild west. Er wordt her en der hard gewerkt aan oude pandjes. Én er is een Billy the Kid museum! Jammer genoeg was dat gesloten toen ik er was. Er zijn hier opvallend veel geschilderde reclames op de muren.

En dan naar het meest fantastische moment van deze dag: de plek waar ik twee nachten ga slapen is een cob. Een huisje gebouwd van leem en stro. De wanden zijn dik, zodat het binnen lekker koel blijft. Als ik aankom staat Emory me al op te wachten. Zijn vriendin Stephany en zijn zoontje Cyrus zijn er ook. Het is een plek ver van de weg. Emory heeft me gewaarschuwd dat er veel modder is, door de grote hoeveelheid regen die er de laatste tijd is gevallen. Vorig jaar is er tien maanden helemaal geen regen gevallen! Als ik in het huisje kom ben ik echt heel blij: het is prachtig!

Aan het eind van de middag krijg ik samen met iemand anders een rondleiding van Emory over zijn terrein. Hij is bezig met Permaculture. Hij heeft een windmolen op een heuvel voor de watervoorziening. Door het hoogteverschil is er voldoende druk om het land te irrigeren via vele tuinslangen die voorzien zijn van gaatjes waar het water door druppelt.
Emory is bezig met het aanleggen van een voedselbos. Daarvoor experimenteert hij bijvoorbeeld met verschillende soorten, doornloze, bramen. Om zo de beste soort uit te kunnen kiezen. Hij heeft drie verschillende velden met bloemen en gras.
​Kippen en eenden lopen rond. Om het terrein is een hek gebouwd, want predatoren weten de kippen en eenden wel te vinden. Ondanks het hek is er toch een eend opgegeten in de eerste nacht dat ik er sliep.

​Emory waarschuwt me dat ik, als ik in het donker over het terrein ga lopen, een lamp moet meenemen omdat er giftige slangen kunnen zijn! Ik besluit niet te gaan wandelen als het donker is. De avond is prachtig en ik zit nog lange tijd buiten te luisteren naar de krekels en een paar kikkers.

Wat ook heel geweldig was is dat er echt duizenden vlinders rondvliegen op het terrein. Ook de Monarchvlinder laat zich een paar keer zien. 'S avonds tegen zonsondergang zijn honderden Atalanta's razend snel aan het rondfladderen bij het beekje. Ze lijken met elkaar te spelen, zitten geen moment stil. Emory brengt me een vogelboek en vertelt dat ik misschien de Painted Bunting kan zien, als ik het geluid download en afspeel. Het is niet gelukt om de vogel te spotten. Helaas.
De volgende dag, donderdag, ga ik in de omgeving wat stadjes bekijken. Allereerst wil Bluff Dale wel eens zien. Het blijkt echt een mini stadje te zijn. Wel met een paar idyllische huisjes en een oude brug.

Eigenlijk had ik nog niet iets bijzonders meegemaakt, dus het werd weer eens tijd voor iets! En ja hoor, er kruipt een schildpad over de weg! Ik stop mijn auto in de berm en ga hem redden! Hij is een beetje verlegen en komt niet meer met zijn kopje uit het schild helaas.

Tijd voor een lekkere sandwich in Granbury!

Tegen de avond komt Emory nog even langs om te zeggen dat ik me niet hoef te haasten vrijdag, hij verwacht geen nieuwe gasten. Ik mag zo lang blijven als ik zelf wil.Tegen het raam van het huisje zit een vogelhuisje. 'S Ochtends komt er een Cardinal, een rood vogeltje met kuif, tegen het raam tikken.

En dan is het weer tijd om terug te gaan naar Dallas. Onderweg stop ik nog in Mineral Wells, waar een groot verlaten en vervallen hotel met zwembad (gevuld met water) staat.De allerlaatste tussenstop is in Weatherford. Daarna rij ik terug, over zeer drukke wegen, naar Dallas.