Eindelijk vertrokken!

Na een maandenlange voorbereiding is het dan eindelijk zover. Iris en Anna vergezellen me vrijdagmiddag naar Amsterdam. Daar worden we hartelijk ontvangen door mijn zus en haar vriendin. Na een lekkere maaltijd gaan we naar bed om de volgende ochtend rond vijf uur op te staan.
Vrijdag was het mogelijk om online in te checken, maar dat lukte niet. Gelukkig ging het zaterdag rond half zeven, het was nog lekker rustig op Schiphol wel!

We hadden nog lekker tijd om koffie te drinken en wat te eten, nadat de koffer afgegeven was. Rond acht uur was het tijd om afscheid te nemen van Anna en Iris. Voordat ik verder kon was er al gelijk een controle met een mevrouw die me allerlei vragen ging stellen.
​Nog even zwaaien naar de dames, die gewacht hadden tot ik bovenlangs kwam lopen.Het vliegtuig stond al op me te wachten. Het was lang geleden dat ik had gevlogen en ik vond het best spannend allemaal.

In het vliegtuig heb ik een plek helemaal achterin, lekker dicht bij de wc én de nooduitgang! Ik zit tussen twee heren. Rechts voor me gaat iemand zitten die een "extender" nodig had voor zijn seatbelt! In het vliegtuig van Salt Lake City zat er trouwens weer één die twee stoelen nodig had.
Ik heb echt genoten van het vliegen: het opstijgen en het landen was geen probleem. Ongeveer vijf minuten turbulentie, iets minder leuk. En de tijd vloog om. Onderweg boven Groenland mocht ik even op de plek van een dame zitten zodat ik foto's kon maken. Echt prachtig om te zien!

Mijn overstap is in Salt Lake City. Mooi daar, hoge bergketens met sneeuwtoppen. Het dat Lake, is dat nou echt Salt? Ik denk het wel immers: In de Bos' Schoolatlas der gehele aarde van 1877 wordt de stad nog Grote Zoutmeerstad genoemd. Gelukkig ben ik een uur eerder geland, want anders had ik het vliegtuig naar Dallas niet gehaald. In een lange, lange rij wachten om door de douane te gaan. Leuk gekletst met een meisje uit Manchester.
"Four fingers, left hand!" "Four fingers, right hand"! "Fingers closer together!" Echt een heel vriendelijke man , die douanier. En weer mijn schoenen uit, alles uitpakken etc. etc. Als ik uiteindelijk bij de gate kom begint het boarden precies. Een kleiner vliegtuig nu en weinig passagiers.

Ook in dit kleinere vliegtuig zit ik lekker ontspannen. Ook deze vlucht gaat sneller dan gepland. Mooie wolken onderweg. En vlakbij Dallas vreemde patronen op de grond.
Laura staat al te zwaaien als ik aan kom lopen. O wat geweldig om haar te knuffelen!
Als mijn koffer er is stappen we op de bus naar het autoverhuurbedrijf en krijgen daar de auto. "You want a small car?!" Een Mitsubishi ........ ja die is hier echt heel klein. Als hij ergens geparkeerd staat zie je hem niet staan tussen alle die enorme wagens.
Super leuk om gelijk te rijden hier.