De Heilige vallei, van Cusco naar Urubamba.

Zaterdag 12 augustus

Vroeg in de ochtend zijn de groepsleden die de Incatrail, Hans, of de Larestrail lopen vertrokken. We zijn met twaalf mensen over. De komende drie dagen vertoeven wij in de heilige vallei. Een stuk lager dan Puno (3800 m) en Cusco (3325 m). We zijn nu op 2400 m denk ik.

Voor deze dag is een personenbusje gehuurd dat ons langs bezienswaardigheden naar Urubamba brengt.

We bezoeken een werkplaats waar men ons laat zien hoe de wol van lama's en Alpaca's wordt gesponnen en geverfd en daarna geweven. De dame die het ons allemaal uitlegt is net een cassetterecorder: ze draait haar uit het hoofd geleerde verhaal volautomatisch, eentonig af. Ik krijg er bijna de slappe lach van en vind het moeilijk om naar haar te blijven luisteren. In de dorpjes en stadjes hangt bij sommige huizen een stok met een rode zak. Dat geeft aan dat zij "chita" (??), maïsbier hebben gemaakt. Het schijnt echt niet lekker te zijn.

We stoppen in Chinchero, een klein stadje met een mooie (Spaanse) kerk met de naam Montserat staat. Vooral van binnen is hij erg mooi, maar jammergenog mag er niet gefotografeerd worden. De kerk en een aantal huizen uit de tijd van de Spanjaarden staat bovenop een Inca ruïne. De Spanjaarden hadden de gewoonte de bouwwerken van de Inca's te vernietigen. Op het veld bij de ruïne zien we aardappelen die liggen te drogen. De bevolking doet dat op een speciale manier waardoor de aardappels tot wel vijf jaar houdbaar zijn!

We rijden naar Moray om daar de cirkels van Moray te bekijken. Het zijn enorme cirkels gebouwd met stenen, met verdiepingen, elke cirkel zit een stuk lager. Zo ontstaan ronde terrassen. Het wordt ook wel het Incalab genoemd. De Inca's kwamen erachter dat elk terras een graad celsius in temperatuur verschild waardoor er op de verschillende cirkels verschillende gewassen kunnen groeien. Het is enorm groot en fascinerend om te bekijken. Hierna bezoeken we Maras, een klein dorpje met op het plein een beeld van een man en een vrouw met een ezel die zout vervoeren. We zijn namelijk in de buurt van Salineras waar zout gewonnen wordt m.b.v. terrassen waar zout water, dat hier ontspringt, in stroomt en stilstaat tot er zoutkristallen zijn ontstaan. Het is een heel groot complex. Deze zoutkommen stammen uit de pre-Inca tijd, maar vandaag de dag zijn er tientallen gezinnen die leven van de zoutwinning op deze plek. 

Het hotel waar we twee nachten blijven betsaat uit kleine huisjes. Ik heb een enorme kamer met twee twijfelaars, een ligbad en ik kijk uit op een tuin. Het enige jammere is dat de wifi in deze kamer niet werkt.