Lopen door de Andes!

 Hoewel we gisteren al een aantal condors heel goed hebben kunnen bekijken, gaan we vanmorgen wel naar het uitkijkpunt omdat daar in de kloof de condors omhoog cirkelen op de termiek die ontstaat als de zon gaat schijnen. Het is er heel erg druk, overal staan bussen en busjes geparkeerd, je hoort Duits, Frans, Engels, Italiaans, Zweeds, Japans en ook Spaans spreken. We blijven een uur daar, en er gebeurt eigenlijk niet veel. Een enkele condor heel ver weg, maar ja, na wat wij gisteren hebben gezien is dat voor ons niet erg interessant. We lopen langs de Peruaanse dames die hun truien, sjaals en hoedjes aan de man proberen te brengen. Hier hebben de vrouwen echt hele mooie hoedjes! Ik ga er een paar proberen, maar uiteindelijk is mijn hoofd net iets te groot voor zo'n hoedje. Jammer!! Dan koop ik maar een armbandje van deze aardige, mooie vrouw. En dan komen de condors aan zweven vanuit de canyon. Eerst 1 maar al gauw een stuk of vijf. Dat is een machtig mooi gezicht. 

Dan vertrekken we naar de plek vanwaar we een tocht gaan lopen. We zijn in de ochtend ruim twee uur aan het lopen langs de rand van de canyon. Prachtige uitzichten en fraaie natuur. Her en der zijn veldjes waar bonen op worden verbouwd. We lopen ook een heel eind langs het gemoderniseerde irrigatiesysteem, waarmee al die akkertjes van water worden voorzien. Als we in een bocht even op de achterblijvers staan te wachten gebeurt het: twee levensgrote condors vliegen echt super laag over ons heen. Wat een enorme beesten zijn dat! Dit was echt een cadeautje. Ergens onderweg moeten we door een heel laag tunneltje lopen, diep gebukt. Een van de groepsleden vergist zich en steekt zijn hoofd tever omhoog. Dat doet pijn! Gelukkig viel de verwonding heel erg mee. 

Halverwege kunnen we picknicken: Montse en Brigitte hebben een lekkere picknick gemaakt, met broodjes, tonijnsalde en guacamole. Echt een top lunch tijdens een wandeltocht. Vol nieuwe energie vervolgen we onze tocht naar beneden naar Cabanaconde. Onderweg kunnen we diep onderin de canyon Oasis zien liggen, letterlijke een groene oase. Hierheen worden ook tochten gemaakt, maar dan ben je een paar dagen zoet en het is een zware steile tocht. Na een uur of twee zijn we dan weer terug bij het hotel.

Met Dina en Hans slenter ik nog wat rond in het dorpje. Een bijzondere ervaring, de plaatselijke bevolking, vrouwen prachtig aangekleed met zo'n mooi hoedje. Gefotografeerd worden vinden ze niet leuk, de meesten, dus dat laat ik achterwege. Met Montse ga ik nog eens het dorp in want zij weet een naaiatelier waar zulke hoedjes gemaakt worden. We komen in allerlei piepkleine winkeltjes, maar de hoedjes die we zien zijn niet echt mooi. Uiteindelijk vinden we het atelier, we moet bukken om door de deur te kunnen, er zit een man nijver te naaien, iets wat ik in een ander winkeltje ook al zag. Hij is een mooi vest aan het maken, maar heeft geen hoedjes opmdit moment. In juli is er groot feest geweesten de vrouwen hebben allemaal nieuwe hoedjes gekocht.

Rond zes uur hoor ik muziek en getrommel, eerst zacht, maar het zwelt aan. Gauw mijn vest aan en naar het centrale plein. Ik val midden in een soort optocht, muzikanten (blazers en trommelaars) en een grote groep dansende, prachtig uitgedoste vrouwen en mannen die dansen. Dina is ook naar het plein gekomen. We zien een man met uien op de borst en allerlei groente(?) op zijn rug en een vrouw ook met gras ofzo op haar rug. Net als we weer terug naar het hotel willen gaan horen we van ver weer muziek, dezelfde melodie als eerder. We blijvenw achten, en weer komt er een muziekgroep met dansers aan. Bij de kerk gaat een vrouw een poosje geknield zitten en na enige tijd worddt zij weer overeind geholpen en gaat de groep dansend op de muziek weer verder.

Dina vraagt bij een winkeltje waar drie vrouwen met twee kindjes zitten of het een trouwfeest is, maar dat is het niet. Wat het wel was blijft nog even onduidelijk. Een van de kindjes wil,opgetild worden door mij. Super grappig! 

'S Avonds na het eten kijken we nog even op het plein, maar het feest is afgelopen, op een enkele harde knal na. Morgen gaan we weer wandelen!