Wandelen en zwemmen in heet vulkaanwater.

Zondagmorgen in Cabanconde. Dat is speciaal, want er is een dienst in de kerk. Op zich is dat natuurlijk niet echt bijzonder, maar de dienst is versterkt over het plein te horen! Dus als je schuifelend en kromgebogen, zoals je hier veel mensen ziet, onderweg naar de kerk bent en je komt doordat je zo langzaam gaat te laat, dan mis je niks. Er zitten een man en een vrouw op een bamkje op het plein, lekker in de zon naar de dienst te luisteren. 

Er gebeurt nog iets bijzonders: er is een vrachtauto waar heel veel mensen in de laadbak klimmen, en als ik zeg heel veel dan bedoel ik heel veel. De vrachtauto is afgeladen vol, er kan niemand meer bij. Die zelfde vrachtwagen moet door een smal straatje en daar een andere vrachtwagen passeren. Dat gaat zeer langzaam en er zit slechts een paar centimeter ruimte tussen.

We stoppen bij een uitkijkpunt en daar staan vrouwen in de kleding compleet met het hoedje, van Cabana. We stoppen ook nog even in ........ waar ik een zonnebril koop, echt een topmodel ;-)) , want mijn eigen zonnebril is in het hotel blijven liggen. Montse heeft gebeld en iemand van Sawadee gaat hem meenemen en dan krijg ik hem ergens weer terug!

En dan gaan we lopen, ongeveer vier uur lang. We komen over een brug en beneden ons kunnen we zien waarom de rivier de Colca heet. Ik heb al eerder verteld dat colco eigenlijk opslagplaats betekent. En beneden ons langs de rivier, kun je een soort grote ronde kommen zien uit de pré-Inca tijd, waarin men de oogst bewaarde. Het is een koele plek in de schaduw. Er zitten twee behoorlijk zware klims in en het gaat stapje voor stapje! De een heeft er meer moeite mee dan de ander, maar ieder kan het op eigen tempo doen. We komen een lama en een jonge Alpaca tegen onderweg. In het geheel niet schuw, ze horen bij de een of andere boer. Dan komen we bij een archeologische plek Puyo Puyo met, deels gerestaureerde, restanten van bebouwing uit de pré-Inca tijd. Daar picknicken we weer lekker, om daarna met een goed gevulde buik onze weg te vervolgen. Het loopt wat moeilijker lijkt het, dat zal het eten wel veroorzaken? We moeten een heel stuk omhoog, het is behoorlijk zwaar, we gaan naar 3600 meter met op de achtergrond de rokende vulkaan. 

Uiteindelijk bereiken we hijgend en na veel tussenstops het hoogste punt, nu alleen nog maar afdalen! Met mijn stokken erbij gaat het ook vandaag weer helemaal goed!! Ergens zit een vrouw in de plaatselijke dracht, die weer anders is dan in Cabana. Kijk bijvoorbeeld hoe anders het hoedje is! Zij laat ons zien wat er zoal verbouwd wordt hier in de omgeving. Natuurlijk geeft iedereen haar wat geld. Ze vraagt aan de gids, Ruth, wanneer ze weer langskomt met een groep. Na ongeveer vier gelopen te hebben komen we in Chivah bij de bus.

We gaan nu nog naar een soort zwembad, met thermaal water dat verwarmd is door de vulkaan. Hier dobeeren we een poosje rond in water van 39 graden celsius. Lekker voor de vermoeide spieren. Nog 20 minuten rijden en we zijn in een heel leuk hotel. In de kamer is verwarming (!) én in het bed ligt een electrische deken! Het is hier ook best koud!