Nazcalijnen en mummies.

31 juli Nazca

Vandaag moet ik om zeven uurin de ochtend klaar staan met zeven anderenuit de groep omdat we dan opgehaald worden om te gaan vliegen boven de Nazcalijnen. Het is werr even afwachten of het door kan gaan, maar het weer is perfect: geen wind, helder zicht. Ik besluit een heel reistabletje te nemen zodat ik in ieder geval niet misselijk ga worden: ze gaan nogal scheef vliegen zodat je goed kunt kijken.

Op het vliegveldje aangekomen blijkt de kassa waar we de tax moeten betalen niet te wereken dus moeten we even wachten. Na een poosje gaat het eerste groepje aan oord van de Cesna en dan zijn wij aan de beurt!

Na wat uitleg en een foto klim ik erin, gordel om, koptelefoon op en vliegen maar! Het is echt geweldig! De lijnen zijn in het begin nog wat lastig te zien, maar al gauw krijg ik geweldige afbeeldingen te zien. Het is echt indrukwekkend. In het begin lijken de lijnen klein omdat er geen referentiepunen zijn, maar als we bij de uitkijktoren zijn, de hagedis en de boom zie je hoe gigantisch groot en uitgestrekt de tekeningen en lijnen zijn! Echt heel bijzonder om mee te maken!

Weer terug in hotel gaan we lekker uitgebreid ontbijten, daarna douchen, haren wassen en weer op pad. Met Hans en Dina slenteren we door Nazca. Ergens staat bij een soort kantoor een lane rij mensen te wachten. Het blijkt een soort belastingkantoor te zijn waar men zijn belasting komt betalen.

We zien twee dames met fruit. Een van e vrouwen eet de door de andere vrouw afgeschilde prachtig rode vrucht. Hans en Dina mogen proeven. We kopen er drie en inderdaad heel lekker. Het is een Tuna, een cactusvrucht. 'S middags verelt de gids van die dag dat dit fruit heel goed is voor van alles, coor je bloedvaten én het helpt tegen een hangover! Nou ik vond hem vooral erg lekker!

In de middag gaan we met Leon, een van oorsprong Italiaan, op pad het is een wat oudere man, die op een slaapverwekkende wijze zijn verhaal verteld. Het lukt met niet om mijn aandacht erbij te houden, dus ik zal thuis veel huiswerk moeten doen om het juiste verhaal bij mijn foto's te kunnen vertellen. 

Eerst gaan we naar de begraafplaats van Cauchilla. Midden in het woestijnlandschap liggen verschillende mummies met restanten van haar en kleding en daaromheen honderden beenderen uit de Nazca-cultuur, één van de pré-Incaculturen. Het zijn toch wel enigzins lugubere beelden. De mummies zijn behoorlijk vergaan, er zit (bijna geen) huis meer op en het haar is verkleurd.We gaan kijken bij ruïnes vanuit de Inca-cultuur. Hier klimmen we omhoog en de gids verteld er vast interessante wetenswaardigheden over, maar ja......

We bezoeken een zeer oud irrigatiesysteem, eigenlijk wordt het aquaduct genoemd. Het is een ingenieus systeem om het water van zuurstof te voorzien en om het water op het land te krijgen. Een flink aantal rote ronde spiraalvormige taps toelopende putten gebouwd van ronde keien. Onderin kun je het water zien en voelen dat er onderdoor stroomt. Je kunt via de spiraal tot helemaal beneden aantoe lopen om het water aan te raken.

Tenslotte bezoeken we een goud "workshop" . Een werkplaats waar mensen die in de bergen in 20 meter diepe gaten goud zoeken de klompen steen/modder kunnen afbikken en bewerken op zoek naar goud. Dit kunnen ze in deze werkplaats gratis doen, de left-overs zijn voor de eigenaar die er met behulp van een soort tredmolen de laatste restjes goud uithaalt. Bij de mummies zagen we een huisje met 1 boom, in de woestijn dus. Dat was een hut van een goudcompanie, een bedrijfje dat beschikt over machines om goud te delven. De plek waar de werkplaats zich bevindt is confronteert ons met de armoede die er toch vooral is in Peru. Er staat een minihuisje, klein en niet schoon, waar mensen met hun kinderen in wonen!